X
تبلیغات
رایتل
شنبه 5 آبان‌ماه سال 1386

خانواده مادری ایوب از اقلیتهای مذهبی(یارستانی) هستند.دیشب خونه دایی ایوب دعوت شدیم و من برای اولین بار مراسم جالب عیدشون رو دیدم.اسم این عید هم عید یارانه.

بعد از سه روز روزه داری یه شب عیده و اونو جشن می گیرن.یه غذای مخصوص درست می کنند و با آیین مخصوص و یه پوشش خاص اونو دعا می دن.میوه(انار جایگاه خاصی داره) و شیرینی ها رو هم به همون ترتیب دعا می دن و بین همه تقسیم می کنن.

درمورد شروع ایام روزه داریشون هم چیزهای جالبی تعریف کردن ،همیشه تو آبان ماهه و شروعش از دوازدهم ماه قمری ای هستش که با آبان مصادف شده و روز عید هم پانزدهم اون ماه قمری.جالبه که همیشه خوشه پروین در شب عیدشون کنار ماه قرار می گیره.

کتابی هم دارندباسم پردیور که توش شعر و آواز زیاد داره و تعدادیشو با تنبور اجرا می کنن.تا اونجایی که من فهمیدم این اقلیت یه تاریخ هشت صد ساله دارن،و مریدان یه عارف بزرگ بودن که کم کم اونو به شکل این آیین در آوردن،یعنی فرزندانشون مثل بقیه مذاهب این آیین رو به ارث بردن.

البته امروزه فرقه های بسیار مختلفی دارن که توشون تفاوتهایی دیده می شه اما همه شون همون اسم اهل حق یا یارستان رو دارن.

یکی از اعتقادتشون هم تناسخ هستش.

دیشب یکی از حاضرین اون جمع از مقامات همون کتاب مقدسشون بخشهایی روبا تنبور اجرا کرد، نمی دونم از مهارتش بود که استاده و دانشگاه وین موسیقی می خونه یا از ذات اون موسیقی ،اما همه از خود بیخود شده بودن و انگار با همه وجود حسش می کردن.

احساس جالبی داشتم.خوشحال بودم که اون مراسم رو می دیدم.راستش بجز خدا که توی ذهنم براش قطعیت قائلم، نسبت به همه مذاهب و آیینها کاملا منعطفم.برای همه شون احترام قائلم و حاضرم همه حرفهای جالب و درست همه شون رو بپذیرم.دوست دارم مراسم های مختلف همه آیینها رو ببینم. از شرکت کردن تو شون هم ابایی ندارم.میخواد نماز باشه یا مراسم دعای نذر یارستانی که بهش میگن نیاز یا تو کلیسا یا آتشکده...

من فکر می کنم با همه تفاوتها هدف همه مذاهب یکیه، اونم قرار دان خدا در راس امور و دعوت به به درستی و پاکی.

کاش این تفاوتها فقط مردم دنیا رو برای هم جذاب می کرد تا با هم باشن و از هم یاد بگیرن و به فکر تکامل فکر و آیینشون باشن ، نه اینکه بخاطرش جنگ بپا کنن.

پ.ن: متاسفانه منبع دراین باره تو اینترنت خیلی کمه و اونایی هم که هست فیلتر شده.